Dzieci Harlowów odnaleziono w 1992 roku: to, co wydarzyło się później, zszokowało cały kraj.
Szeryf Thomas Brennan już wcześniej stanął w obliczu śmierci, ale nigdy nie widział czegoś takiego – zmarł w posiadłości Harlow 14 lipca 1892 roku. Telegram zastępcy Morrisa był krótki, niemal niezrozumiały: „Chodźcie szybko. Dzieci, musicie zobaczyć same”. Brennan ruszył przez lasy Pensylwanii, serce waliło mu w piersi, a zimowy chłód wnikał w płaszcz, wiedząc, że to, co odkrył, radykalnie zmieni bieg jego życia. Wciąż nie wiedział, jak bardzo się mylił.
Posiadłość Harlowów znajdowała się w sercu Milbrook. Ten rozległy rolniczy krajobraz zawsze był upiornie cichy, nawet latem, gdy Pola tętniły życiem i działkami. Teraz, w środku zimy, wydawał się dagerotypem pustki. Dwupiętrowy dom w stylu kolonialnym sterczał ze śniegu niczym szary ząb. Morrisa spuściła wzrok, posyłając głowę w dół schodów, a potem w dół, a gdy Brennan wsiadł na konia, Morris po prostu delikatnie gestem skierował się w stronę stodoły. To powinien być pierwszy dzwonek alarmowy.
