Historia odkrycia Oscypka: Dar z górskich hal
Historia oscypka nie zaczyna się w kuchni, ale wysoko w Tatrach, wśród pasterzy zwanych Bacami. Nie była to jedna chwila odkrycia, lecz wynik potrzeby i życia w zgodzie z naturą.
1. Życie na halach Wiele wieków temu pasterze spędzali całe lato na górskich łąkach (halach) wypasając owce. Mieli mnóstwo świeżego mleka, ale był jeden problem: w górach nie było lodówek, a mleko szybko się psuło. Musieli znaleźć sposób, aby je zakonserwować na długie miesiące.
2. Magia dymu i ognia Pasterze mieszkali w małych, drewnianych chatach zwanych szałasami. Wewnątrz szałasu zawsze płonęło ognisko – watra, która służyła do gotowania i ogrzewania.
Legenda mówi, że jeden z pasterzy położył świeżo zrobiony ser na półce pod sufitem, aby wysechł. Dym z ogniska, który unosił się w szałasie, przez wiele dni otulał ser. Po pewnym czasie baca zauważył, że ser nie tylko się nie zepsuł, ale stał się twardy, złocisty i zyskał niesamowity, wędzony smak.
