Niebo późnego marca niczym szary całun wisiało nad cmentarzem na Zielonych Łąkach. Zielone Łąki, niczym ponure twarze zebrane wokół małego białego rabusia. Pogrzeb sześcioletniej Sofii Kowalenko przyciągnął niemal całe Równe, a zbiorowy smutek był wyczuwalny w chłodnym, wiosennym powietrzu.
Roman Kowalenko stał nieruchomo obok trumny córki, pustej skorupy człowieka, którym był jeszcze kilka dni wcześniej. Ceremonia dobiegała końca, gdy wybuchło zamieszanie. Potężny owczarek niemiecki przedarł się przez rozproszony tłum, ignorując polecenia swojego umundurowanego przewodnika.
