Grant skinął głową.
Uzdrowienie nie nastąpiło od razu. Nadeszło powoli, nierównomiernie, jak podczas marszu długim korytarzem. Czasem dzieci szły naprzód. Czasem zatrzymywały się i oglądały za siebie. Nie ciągnęłam ich za sobą. Szłam obok nich.
Weszłam na pogrzeb mojego byłego męża w rodzinie z pięciorgiem dzieci u boku, a szepty zaczęły się, zanim jeszcze dotarliśmy do grobu. Ale w chwili, gdy spojrzał na nie i zobaczył swoją twarz odbijającą się w całej piątce, kobieta, która pomogła zniszczyć moje małżeństwo, zbladła na tyle, że wiedziałam, że przeszłość zaraz runie na oczach wszystkich…
