Rozwiązywali zadania arytmetyczne z idealną łatwością. Z mechaniczną precyzją recytowali daty historyczne i fakty geograficzne. Ale kiedy prosiła ich o napisanie kreatywnej historii, narysowanie portretu rodziny lub wykonanie zadania wymagającego wyobraźni lub osobistej ekspresji, zamierali i wpatrywali się w pustą kartkę z przerażeniem, a może strachem, aż zadanie się skończyło i nie mogli już wrócić z ostatecznymi odpowiedziami. „To było tak, jakby ludzkość została skopiowana z podręcznika” – powiedziała pani Hendrix – „i nikt nigdy nie napisał rozdziału o kreatywności”. Można zobaczyć Edgara i Margaret wpatrujących się w nich pustym wzrokiem, tak niezdolni do zrozumienia, co się dzieje, tak puści w kącie, tak niezdolni do zrozumienia, co się dzieje, tak puści w kącie, tak puści w pokoju, tak puści, żeby zrobić, co w ich mocy.
Dzieci Harlowów odnaleziono w 1992 roku: to, co wydarzyło się później, zszokowało cały kraj.
