Poczekałam, aż trzy kobiety Poczekałam, aż trzy kobiety opuszczą pomieszczenie. Kiedy drzwi zamknęły się za nimi, uśmiechnęłam się lekko i dopiłam resztę kawy. Słowa Marianne wciąż dźwięczały mi w głowie — jej pewny, lekko wyniosły ton nie był jedynie przejawem arogancji, lecz także strachu. Tego subtelnego lęku ludzi, którzy przeczuwają, że dotychczasowy porządek wkrótce się zachwieje, ale wciąż kurczowo próbują go utrzymać.👇👇👇🤗