Zanim zdążył odpowiedzieć, Oliver wypadł z korytarza, podskakując plecakiem.
„Mamo! Adrian naprawił drzwi, które się ciągle zacinały!”
Przygarnąłem na jedną noc bezdomnego mężczyznę z ortezą na nogę, bo mój syn nie mógł przestać się na niego gapić na mrozie. Następnego ranka wyszedłem do pracy, spodziewając się, że do wieczora go nie będzie.
