Pod złotymi żyrandolami posiadłości Harringtonów śmiech rozbrzmiewał w wielkiej sali. Kelnerzy w nienagannych uniformach przemykali między stolikami, napełniając kieliszki szampanem, podczas gdy kwartet smyczkowy grał cicho w kącie. To miał być wieczór triumfu, świętowania awansu Christophera Harringtona na stanowisko dyrektora zarządzającego. Każdy kąt lśnił bogactwem i wyrafinowaniem, ale pod tym blaskiem tliła się cicha uraza.
Na czele stołu siedziała Beatrice Harrington, dostojna, o bystrym spojrzeniu i przerażającym opanowaniu. Była kobietą, która zbudowała reputację swojej rodziny na kontroli, pozorach i szeptanej mocy. Naprzeciw niej siedziała Elena, żona Christophera, w ósmym miesiącu ciąży, promieniejąca cichą gracją. Miała na sobie jasnoniebieską suknię, która podkreślała jej zaokrąglony brzuch, a jej uśmiech był życzliwy, ale ostrożny.
