Wyprostowałem szlak, otarłem bok oka i wyszedłem mu prosto w oczy. Śmiech ucichł. Kościół zamarł.
Potem spokojnie – bez krzyku, bez łez – pochyliłem się do mikrofonu, powiedziałem:
„Podczas naszego ślubu kościelnego mój narzeczony trzymał za plecami tabliczkę z napisem ‘POMOCY’ — byłam załamana… Więc dałam mu nauczkę, której nigdy nie zapomni”
