„Masz szlaban, dopóki nie przeprosisz macochy” – warknął tata przed całą rodziną. Śmiech wypełnił pokój. Twarz mi płonęła, ale powiedziałem tylko: „Dobrze”. Następnego ranka, szyderczo, zapytał: „W końcu nauczyłeś się, gdzie twoje miejsce?”. Potem zauważył, że mój pokój jest pusty – i wpadł do środka drżący prawnik rodziny. „Proszę pana… co pan zrobił?”