Sałata dzika (Lactuca virosa), zwana czasem sałatą opiumową, to roślina, która od wieków intryguje ludzi. Jej reputacja opiera się na bardzo szczególnej substancji: białym, mlecznym soku o nazwie lactucarium, tradycyjnie stosowanym ze względu na jego uspokajające i łagodne działanie przeciwbólowe. Wbrew temu, co sugeruje jej nazwa, roślina ta nie zawiera opiatów. Jej działanie jest pochodzenia roślinnego – łagodne, ale rzeczywiste, co wyjaśnia, dlaczego znalazła swoje miejsce w europejskich tradycjach ziołolecznictwa.
Czym właściwie jest lactucarium?
Lactucarium to żywica, która wycieka po przecięciu łodygi lub liści dojrzałej sałaty dzikiej. Po wyschnięciu na powietrzu sok ten staje się brązowawy i lepki. Historycznie był stosowany jako łagodny, naturalny środek uspokajający, szczególnie w XIX wieku, przed pojawieniem się współczesnej medycyny. Nawet dziś budzi zainteresowanie osób poszukujących naturalnych alternatyw, pod warunkiem zrozumienia jego ograniczeń i zastosowań.
Korzyści tradycyjnie przypisywane
W praktykach ludowych i ziołowych sok z dzikiej sałaty wiąże się z następującymi efektami: