Autobus wił się po mokrej, błyszczącej od deszczu szosie, a światła mijanych miast drżały w odbiciu szyb. Autobus wił się po mokrej, błyszczącej od deszczu szosie, a światła mijanych miast drżały w odbiciu szyb. Sofia oparła głowę o zimne szkło, pogrążona w myślach. Choć starała się zachować spokój, gdzieś głęboko w niej narastał niepokój. Nie chodziło tylko o zdrowie matki — czuła, że coś jest nie tak, że nad jej życiem zawisł cień, którego nie potrafiła nazwać.