Jednym z najpowszechniejszych błędnych przekonań jest to, że umierający nieustannie cierpią z powodu głodu, pragnienia lub nieznośnego bólu. McFadden twierdzi, że zazwyczaj tak nie jest. W miarę jak organizm zbliża się do końca życia, naturalnie zmniejsza się odczuwanie głodu i pragnienia. Układ trawienny zwalnia, a organizm nie potrzebuje już takiej samej ilości energii. Pacjenci często tracą zainteresowanie jedzeniem i płynami, nie dlatego, że są ich pozbawiani, ale dlatego, że ich organizm już ich nie potrzebuje. Zmuszanie się do jedzenia lub picia na tym etapie może w rzeczywistości powodować dyskomfort zamiast ulgi.
