Tomyris, legendarna królowa Massagetów, rzuciła wyzwanie Cyrusowi Wielkiemu. Jej zemsta przeszła do historii starożytności.
Tekst stanowi fragment książki Daisy Dunn „Zagubiony wątek. Historia starożytności oraz kobiet, które ją tworzyły” wydanej przez Wydawnictwo Literackie w 2026 roku.
Już setki lat przed tym, jak upadła dynastia Pizystratydów, koczowniczy lud Massagetów przemierzał wschodnie wybrzeże Morza Kaspijskiego. Ci silni wojownicy w perukach zrobionych z końskiego włosia i z rozległymi tatuażami na ciałach zawsze czuli się pewnie w siodle. Przemieszczając się na zachód wozami ciągniętymi przez konie, zmusili do przesiedlenia wiele innych koczowniczych plemion, z którymi byli spokrewnieni, w tym potężnych Scytów („Saków”) zamieszkujących stepy Eurazji.
W społeczeństwie, w którym mężczyźni otwarcie wymachiwali kołczanami przed wozami przeznaczonymi dla kobiet, żeby zainicjować kontakty seksualne, uznawanie autorytetu władczyni nie było niczym dziwnym. Pod koniec VI wieku p.n.e. władzę nad Massagetami sprawowała królowa Tomyris. Chociaż jej syn Spargapises był już dorosły, rządziła samodzielnie jeszcze długo po śmierci swego męża, nie zamierzając ponownie wychodzić za mąż.
