Stałam w kuchni i patrzyłam na te cztery talerze. Na sernik. Na ten śmieszny nowy obrus w słoneczniki, który kupiłam, bo wydał mi się wesoły. A potem zaczęłam je chować. Talerze do szafki. Obrus złożyłam. Sernik nakryłam ściereczką.
Trzydzieści lat pracowałam w fabryce, żeby dzieci miały lepiej. Na moje siedemdziesiąte urodziny złożyli się na kosz kwiatów z dostawą
