Prostej kobiecie odmówiono pokoju we własnym hotelu — kilka minut później jej miliarder-mąż zwolnił wszystkich!

Łzy płynęły mi po twarzy — z upokorzenia, z bólu ich uścisku, z niesprawiedliwości. Byliśmy trzy metry od wyjścia. Drzwi obrotowe były tuż-tuż. Frank i Tony niemal mnie podnieśli. „Proszę” — błagałam. „Pozwólcie mi to wyjaśnić.” „Daj spokój, pani” — burknął Frank. „Znamy wasz typ.” Ding. Dźwięk windy VIP przeciął chaos. Czas zwolnił. Drzwi się otworzyły i stał tam on.