Na rocznicę — rondel.
Półka w kuchni zamieniła się w wystawę błyszczących, ale bezdusznych naczyń.
W tym momencie do kuchni wszedł Ilja. Jego twarz promieniała dumą i zadowoleniem — jak u człowieka, który jest przekonany, że zrobił coś dobrego.
— No i jak ci się podoba? — zapytał, obejmując żonę. — Mówiłem, najlepsza marka. Teraz masz całą kolekcję. I, swoją drogą, załatwiłem to ze zniżką.
Marina spojrzała na patelnię w milczeniu.
— Dziękuję — powiedziała cicho. — Bardzo… praktycznie.
— No właśnie! — ożywił się Ilja, nie wyczuwając ani sarkazmu, ani chłodu. — Przecież gotujesz niesamowicie smacznie. Pomyślałem, że miło ci będzie używać dobrej patelni. Teraz wszystko masz pod ręką.
Nie odpowiedziała. Przesunęła palcem po zimnych rowkach dna i poczuła, jak w środku rośnie nieprzyjemne uczucie. Nie złość — raczej coś bliższego pustce.
— Czyli chcesz powiedzieć — odezwała się po chwili — że to jest prezent dla mnie?
— Oczywiście! A niby dla kogo? — zdziwił się. — Przecież sama mówiłaś, że niewygodnie smażyć mięso na starej patelni.
