Jak mogliście wyjechać i nic nie

by

— Ja… ja tylko chciałam…

— Chciałaś kontrolować nas wszystkich, jak zawsze — przerwał jej syn. — Ale to się skończyło. To nie jest twój dom. To nasz wyjazd. Nasza rodzina. Nasze zasady.

Teściowa zadrżała, jakby te słowa fizycznie ją uderzyły.

— Czyli… jesteś po jej stronie? — wyszeptała, wskazując Elinę.

Oscar pokręcił głową:

— Jestem po swojej. I moich dzieci.

Zapadła ciężka, lepka cisza.

Josephine drżącymi rękami próbowała otworzyć samochód, lecz klucze wypadły jej z dłoni.

Brat pośpieszył z pomocą.

Reszta rodziny odsuwając się, nie powiedziała ani słowa.

Po chwili biały SUV wyjechał z parkingu ośrodka, zostawiając po sobie tylko zapach diesla i coś w rodzaju pustki.

Elina stała bez ruchu.