— Dziś byłem w szpitalu. Moja mama tam leży. Od kilku dni już się nie odzywa. Ma zaawansowaną demencję. Nie poznaje mnie.
Jego głos był spokojny, ale wypełniony bólem.
— Zabrałem jej kwiaty. Kiedyś mówiła, że nawet najgorszy dzień można rozjaśnić jedną stokrotką. Dziś już nie mówi nic… ale gdy położyłem jej kwiat w dłoni, uśmiechnęła się. To wystarczyło.
W wagonie zapadła absolutna cisza. Nawet nastolatki z kąta przestały szeptać.
Chłopak schował słuchawki do kieszeni i złapał się poręczy.
