Powrót na wózku: gdy ojciec
Z wnętrza domu dobiegał znajomy zapach pasty do mebli i stęchłego dymu papierosowego. Na lustrze w korytarzu wisiał napis „Witamy w domu”. Przez sekundę serce podskoczyło mi z nadzieją — a potem zauważyłem, że pod spodem stoi legowisko dla psa. Nie dla mnie. Dla nowego szczeniaka mojej siostry.
- W progu stał ojciec, nieustępliwy i chłodny.
- W środku domu wisiała dekoracja „Witamy w domu”, ale nie była dla mnie.
- Deszcz przemaczał mój mundur, a ja czułem, jak narasta we mnie cisza cięższa niż zmęczenie.
Moja siostra pojawiła się w korytarzu i oparła się o ścianę z miną, jakby oglądała spektakl. Usta wygięły jej się w półuśmiech.
— A tak w ogóle, twój pokój by się przydał — rzuciła lekko. — Mam tyle butów, że nie wiem już, gdzie je trzymać.
To nie był żart. To była deklaracja: w tym domu przestałem mieć miejsce szybciej, niż zdążyłem przekroczyć próg.
Ojciec wciąż stał jak brama, której nie zamierzał otworzyć. Deszcz zaczął padać mocniej, spływał mi po karku i wsiąkał w wełnę munduru. Przez chwilę miałem ochotę odwrócić wózek, wrócić do taksówki i udawać, że to wszystko mi się przyśniło.
Wtedy z głębi domu dobiegł tupot małych stóp. Mój młodszy brat wybiegł z pokoju, trzymając w rękach koc. Miał czerwone oczy, jakby od dawna dusił w sobie płacz.
— Możesz zostać u mnie — powiedział drżącym głosem. — Ja… ja się przesunę. Bylebyś był w domu.
W jego prostych słowach było więcej rodziny niż w całej reszcie korytarza.
Wcisnąłem dłoń do wewnętrznej kieszeni marynarki. Dotknąłem złożonego listu z banku, który woziłem przy sobie od dnia przylotu. Papier był gładki, twardy, pewny — jak obietnica, którą sam sobie złożyłem.
Ten list miał być niespodzianką. Planowałem położyć go wieczorem na stole i powiedzieć spokojnie: „Spłaciłem kredyt. Macie wolną głowę. To mój sposób, żeby wam podziękować”.
Bo tak — pieniądze z mojego wyjazdu przeznaczyłem na coś, co uznałem za ważniejsze od wszystkiego. Na ich raty. Na ich dach. Na ich spokój.
- Przyjechałem z nadzieją na normalne „wróciłeś”.
- Spotkałem się z odmową, chłodem i kpiną.
