Ostrzeżenie jest jasne:
Mówienie o Bogu nie wystarczy.
Duchowość nie wystarczy.
Samo zaangażowanie religijne nie wystarczy.
Naprawdę liczy się pełnienie woli Ojca.
A wola ta obejmuje miłość, przebaczenie, uczciwość, miłosierdzie i świętość – bez popadania w surowe lub destrukcyjne skrajności.
Praktyczne refleksje i wskazówki
Szczerze oceń swoją wiarę – nie ze strachu, ale z pragnienia dojrzewania.
Dąż do stałości, a nie do natychmiastowej doskonałości. Rozwój duchowy to proces trwający całe życie.
Pielęgnuj samokontrolę jako dyscyplinę opartą na mądrości, a nie na lęku.
Szukaj wskazówek u zaufanego mentora lub doradcy, jeśli zmagasz się z ciągłymi trudnościami. Rozwój nie jest przeznaczony do odosobnienia.
Odżywiaj swoje życie wewnętrzne autentyczną modlitwą, uważną lekturą Pisma Świętego i znaczącymi aktami służby.
Unikaj skrajności: nie lekceważ zła, ale też nie żyj w nieustannym potępieniu.
Pamiętaj, że łaska i prawda działają razem. Bóg naprawia, ale i przywraca.
Werset, który nas niepokoi, nie jest ukryty; konfrontuje nas z nim. Przypomina nam, że wiara jest sprawdzana w działaniu. Zamiast kierować osąd na zewnątrz, wzywa nas do zbadania własnego serca.
A gdy do tego badania podchodzi się z pokorą, a nie ze strachem, staje się ono punktem wyjścia do prawdziwej transformacji.
Powiązane posty:
Przedmioty, których nie należy umieszczać w trumnie zgodnie z wierzeniami religijnymi i tradycjami duchowymi.
7 cichych dolegliwości, które pojawiają się na rok przed śmiercią
Mój mąż nazwał mnie hańbą przed swoimi bogatymi przyjaciółmi i zostawił mnie z kosztami kolacji za 4000 dolarów
Moja siostra nie pozwoliła mi trzymać jej noworodka przez trzy tygodnie z powodu „zarazków” – kiedy poznałam prawdziwy powód, załamałam się
Kiedy miałam 9 lat, moi rodzice nazwali mnie „straconą sprawą” i wypchnęli na deszcz
