„Zgubiona sucz!” Podchorążowie łapią niewłaściwą nową kobietę — a ona

„Prosimy o pozwolenie, by kontynuować pod twoim dowództwem — cokolwiek by to nie oznaczało.”

Sarah przyjrzała mu się, a potem pozostałym. „Łatwiej byłoby was po prostu usunąć. Trudniej jest was przemienić.”

Odwróciła się do Collins. „Pułkowniku, za twoją zgodą chciałabym utworzyć specjalną jednostkę szkoleniową z tymi kadetami.

Trzy miesiące intensywnej rehabilitacji i gotowości bojowej.”

Collins kiwnęła powoli głową. „Zatwierdzone, porucznik. Są wasze.”

Uczucie ulgi przeszło przez twarze kadetów, szybko zastąpione przez niepokój, gdy Sarah uśmiechnęła się — uśmiech, który obiecywał wyzwanie, a nie komfort.

„Z chwilą ogłoszenia jesteście Jednostką Odkupienia. Wasza pierwsza misja zaczyna się teraz. Przygotujcie się do działań w dziczy w ciągu piętnastu minut.”

Kiedy kadeci ruszyli, by się przygotować, Jenkins zawahał się. „Porucznik, czy mogę zadać pytanie?”

„Krótko, kadecie.”

„Mogłaś ujawnić swoją tożsamość od razu. Dlaczego tego nie zrobiłaś?”

Wyraz twarzy Sarah nieco złagodniał. „W walce więcej uczysz się o ludziach, obserwując, niż rozmawiając.

Musiałam zobaczyć, kim naprawdę jesteście. Co ważniejsze, wy też musieliście to zobaczyć.”

Trzy miesiące później pułkownik Collins stała na platformie obserwacyjnej, gdy Jednostka Odkupienia kończyła swoją końcową ewaluację.

To, co zobaczyła, było prawdziwą transformacją. Jednostka poruszała się z precyzją i koordynacją godną doświadczonych zespołów.

Co ważniejsze, działała z poziomem wzajemnego szacunku i zaufania, którego wcześniej całkowicie brakowało.

Sarah podeszła do Collins po zakończeniu ćwiczeń, z wyraźnym zadowoleniem na twarzy. „Są gotowi,” powiedziała po prostu.

„Do ukończenia akademii?” zapytała Collins.

„Do czegoś więcej,” odpowiedziała Sarah. „Poprosili o wysłanie jako jednostki wsparcia dla misji humanitarnej w Strefie Konfliktu Wschodniego.”

Collins uniosła brwi. „To teren aktywnego konfliktu.”

„Wiedzą. To była ich jednomyślna decyzja.”

Sarah obserwowała, jak Jenkins kieruje jednostką przy zabezpieczaniu sprzętu, jego przywództwo było teraz widoczne w każdym działaniu.

„Chcą udowodnić swoją wartość tam, gdzie to naprawdę się liczy.”

Collins uważnie przyjrzała się jednostce. „Zatwierdzone. Wysyłka w przyszłym tygodniu pod twoim dowództwem.”

Gdy Sarah odchodziła, by przekazać wiadomość, Collins zawołała za nią. „Porucznik Reeves, dokonałaś tu rzeczy niemożliwej.”

Sarah odwróciła się z lekkim uśmiechem. „Nie niemożliwe, pułkowniku. Po prostu konieczne.

Czasem najsilniejsi wojownicy wykuwani są z najbardziej niedoskonałych początków.”

Dołączyła do swojej jednostki, która teraz stała prosto i zjednoczona. Już nie chłopcy udający żołnierzy, ale mężczyźni i kobiety gotowi służyć z honorem.

„Zagubiona dziewczyna,” którą kiedyś próbowali zastraszyć, stała się liderką, która uratowała ich kariery — a być może i życie. W odnalezieniu jej odnaleźli siebie.