Nie tylko z powodu brutalnych wydarzeń z zeszłego tygodnia, gdy wtargnął na posesję pana Morrisona z uzbrojonymi ludźmi, ale również z powodu swojej konsekwentnej historii zachowań przemocowych i nieodpowiedzialnych.”
Metodycznie zaczęła przedstawiać dowody: dokumenty finansowe pokazujące, że spadek Clare został sprzeniewierzony, raporty policyjne dotyczące 17 zgłoszeń zakłóceń domowych, zeznania sąsiadów, podejrzane dokumenty medyczne.
„Ale najpoważniejsze, Wysoki Sądzie,” kontynuowała Catherine, „jest próba nielegalnego dostępu pana Matiusza do funduszu powierniczego bliźniąt, 10 milionów dolarów, które zamierzał wykorzystać na spłatę długów hazardowych wobec organizacji przestępczych.”
Robert wiercił się nerwowo na swoim miejscu mimo protestów prawników.
Sędzia uciszył ich gestem.
„Pan Morrison,” powiedział, zwracając się do Jacka.
„Nie ma pan prawnego związku z tymi dziećmi.
Dlaczego mielibyśmy uwzględnić pana wniosek o opiekę?”
Jack wstał, czując ciężar tego pytania, które zadawał sobie wiele razy w ostatnich tygodniach.
„Wysoki Sądzie, znalazłem trójkę porzuconych dzieci pewnej zimowej nocy, 6-letnią dziewczynkę, która używała swojego ciała, by chronić dwoje niemowląt przed zimnem.
Od tego czasu zapewniłem im nie tylko potrzeby materialne, ale również coś, czego nigdy wcześniej nie mieli: bezpieczny i kochający dom.”
„Kłamca,” nagle wykrzyknął Robert.
„Porwał moje dzieci.
Używa ich pieniędzy, by ukraść moją rodzinę.”
„Pan Matius,” ostrzegł sędzia surowo, „jeszcze jeden wybuch i zostanie pan usunięty z sali sądowej.”
Poranek mijał powoli, z serią świadków i dowodów.
Tom Parker przedstawił swoje ustalenia na temat działań Roberta.
Eksperci finansowi przedstawili ścieżkę przepływu pieniędzy.
Psycholog dziecięcy mówił o oczywistej traumie Lily.
Podczas przerwy na lunch Jack znalazł Sarę czekającą na korytarzu.
—„Jak się masz?” — zapytał natychmiast.
Bliźniaki mają się dobrze, ale Lili…
Sara zawahała się.
Ledwo tknęła swoje śniadanie.
Ciągle pyta, czy wrócisz, czy jej ojciec ją zabierze.
Jack poczuł, jak serce mu ściska.
—„Jak sobie radzisz?”
Sara spojrzała w dół, na policzkach pojawił się delikatny rumieniec.
—„Jack, ja—” wzięła głęboki oddech.
—„Jest coś, co muszę ci powiedzieć.
Coś, co przez długi czas trzymałam w sobie.”
Serce Jacka zaczęło bić szybciej.
Było coś w jej głosie, w sposobie, w jaki nerwowo bawiła się paskiem torby.
—Sara, panie Morrison, Catherine— przerwała, pojawiając się na korytarzu.
—Wołają nas z powrotem.
Ten moment roztrzaskał się jak szkło.
Sara zrobiła krok w tył i szybko się opanowała.
—„Porozmawiamy później” — wymamrotała, odwracając się, by odejść.
Ale Jack zdążył tylko zobaczyć łzy, które próbowała ukryć.
W sali sądowej przyszła kolej obrony.
Prawnicy Roberta przedstawili zupełnie inny obraz: oddany ojciec, szanowany biznesmen, którego rodzina została skradziona przez ekscentrycznego miliardera.
—Pan Morrison jest singlem, pracoholikiem i niedoświadczonym w wychowaniu — argumentował główny obrońca.
—Jakiego środowiska rodzinnego może im zapewnić?
Tymczasem pan Matius jest prawnym ojcem.
Ma tradycyjny dom, dom, w którym dzieci były terroryzowane — odpowiedziała Catherine — gdzie 6-letnia dziewczynka regularnie była świadkiem przemocy domowej, gdzie matka mogła zostać zamordowana.
Temperatura w sali wydawała się spadać o kilka stopni.
Sędzia Blackwater pochyliła się do przodu.
—Pani Chen, to bardzo poważne oskarżenie.
—I mamy dowody, aby je poprzeć, Wysoki Sądzie.
Catherine skinęła asystentowi, by przyniósł kolejną teczkę.
—Chcielibyśmy wezwać naszego następnego świadka, dr Rachel Suyiban, specjalistkę od traum, która od kilku tygodni leczy Lili.
Dr Suyiban, kobieta w średnim wieku o życzliwych oczach i spokojnym głosie, szczegółowo opisała koszmary Lili, jej niepokojące rysunki i w końcu ujawnienia dotyczące nocy, kiedy Clare spadła ze schodów.
—Chłopiec wykazuje wszystkie klasyczne objawy PTSD — wyjaśniła.
—Jeszcze bardziej znaczący jest jednak wzorzec jego lęków.
Lili boi się nie tylko kar, ale ma konkretny strach, że źli ludzie przyjdą i zabiorą dzieci.
—Podczas naszych sesji wielokrotnie mówi, że tata jest winien pieniądze niebezpiecznym ludziom i że mama nie pozwoliłaby jej zabrać pieniędzy od dzieci.
Robert Matthus wydawał się starzeć o dziesięć lat podczas zeznań.
Ich prawnicy szeptali gorączkowo między sobą.
Sędzia Blackwater zdjęła okulary i wymasowała mostek nosa.
—Dr Suyiban, jakie w Pani profesjonalnej opinii byłyby skutki usunięcia dzieci z ich obecnego środowiska?
—Byłoby to katastrofalne, Wysoki Sądzie.
Po raz pierwszy Lili czuje się bezpieczna po początkowej traumie.
Bliźniaki tworzą zdrowe więzi przywiązania.
Pan Morrison i jego gosposia, Sarah Williams, zapewnili dokładnie to, czego te dzieci najbardziej potrzebowały: stabilność, bezpieczeństwo i bezwarunkową miłość.
Popołudnie minęło na kolejnych świadkach, kolejnych dowodach.
Każda minuta wydawała się Jackowi wiecznością, myśląc o Lili, która niecierpliwie czekała w domu.
W końcu sędzia Black Quot ogłosiła to, na co wszyscy czekali.
—Biorąc pod uwagę złożoność tej sprawy i ilość dowodów, potrzebuję czasu, aby wszystko dokładnie przeanalizować.
—Spotkamy się ponownie za trzy dni.
Jack ledwo opuścił salę sądową, gdy zadzwonił telefon.
To była Sara, jej głos drżał.
—Jack, musisz wrócić do domu.
—Co się stało?
—To Lili.
—Miała atak paniki po obejrzeniu wiadomości w telewizji.
—Zamknęła się w swoim pokoju.
—Nie chce z nikim rozmawiać.
Jack nigdy w życiu nie jechał tak szybko.
Gdy dotarł do rezydencji, zobaczył Sarę stojącą na górze na korytarzu, wyglądającą na wyczerpaną.
KONTYNUUJ CZYTANIE NA NASTĘPNEJ STRONIE 🥰💕
