„To obrazy, których trudno pozbyć się z głowy”.
„Widzieliśmy pierwsze ofiary poparzeń przechodzące przez ulicę. Niektóre były nagie, bo były poparzone lub miały dziury w ciele. Wołały o pomoc, krzyczały, bo były w fatalnym stanie. To obrazy, których trudno mi wyrzucić z głowy ” – dodaje. I podsumowuje: „Wciąż nie mogę uwierzyć w to, co przeżyłem. Czuję się, jakby to był koszmar i jakbym zaraz się obudził i znalazł wszystkich moich bliskich ” .
Siedemnastoletni Axel był uwięziony w piwnicy. Pamięta, jak próbował chronić się przed płomieniami, chowając się za stołem. „Nie dało się oddychać. Nic nie widzieliśmy, mieliśmy oczy pełne dymu. Panował chaos. Naprawdę zastanawiałem się, czy umrę w ten sposób. Nie było wyjścia. Wszyscy próbowali się wydostać, nikt nie mógł wrócić. To był po prostu instynkt przetrwania ” – wspomina. Jego instynkt przetrwania sprawił, że wybił okno i uciekł, a tuż za nim poszli inni ocaleni.
