Witaminy to niezbędne składniki odżywcze dla organizmu. Witamina D jest jedną z czterech witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E i K), co czyni ją niezbędną dla naszego organizmu. Znana jako „witamina słoneczna”, witamina D jest wytwarzana przez organizm w odpowiedzi na ekspozycję skóry na światło słoneczne.
Główne objawy niedoboru witaminy D to:
ból pleców i kości;
osłabienie mięśni;
zmęczenie;
wymioty;
wypadanie włosów.
Występuje naturalnie w niektórych produktach spożywczych – takich jak ryby, tran i żółtka jaj – a także w produktach mlecznych i wzbogaconych płatkach zbożowych. Istnieją dwie formy witaminy D: D2 i D3. Witamina D2, znana również jako ergokalcyferol, pochodzi z wzbogaconej żywności, produktów roślinnych i suplementów.
Witamina D3, znana również jako cholekalcyferol, pochodzi z żywności wzbogaconej, produktów pochodzenia zwierzęcego, suplementów diety, a także może być wytwarzana w organizmie, gdy skóra jest narażona na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Witamina D jest niezbędna dla mocnych kości, ponieważ pomaga organizmowi w przyswajaniu wapnia z pożywienia.
Tradycyjnie niedobór witaminy D wiązano z krzywicą, chorobą, w której tkanka kostna nie ulega prawidłowej mineralizacji, co prowadzi do zmiękczenia kości i deformacji szkieletu. Jednak badania coraz częściej podkreślają znaczenie witaminy D w ochronie przed szeregiem problemów zdrowotnych, w tym osteoporozą, niektórymi rodzajami nowotworów, chorobami układu krążenia, chorobami autoimmunologicznymi, infekcjami, nieswoistymi zapaleniami jelit, zaburzeniami psychicznymi i upośledzeniem funkcji poznawczych.
Przyczyny niedoboru witaminy D:
Niedostateczne spożycie zalecanego poziomu witaminy D w dłuższej perspektywie. Jest to możliwe, jeśli stosujesz ścisłą dietę wegetariańską, ponieważ większość naturalnych źródeł witaminy D pochodzi z produktów zwierzęcych.
Nie otrzymujesz wystarczającej ilości światła słonecznego. Ponieważ Twój organizm produkuje witaminę D, gdy skóra jest wystawiona na działanie promieni słonecznych, możesz być narażony na niedobór, jeśli spędzasz dużo czasu w pomieszczeniach, mieszkasz w zimnym miejscu, nosisz długie ubrania lub wykonujesz zawód, który uniemożliwia ekspozycję na słońce.
Masz ciemną karnację. Pigment melaniny zmniejsza zdolność skóry do produkcji witaminy D w odpowiedzi na światło słoneczne. Niektóre badania wykazały, że osoby starsze o ciemnej karnacji są bardziej narażone na niedobór witaminy D.
Problemy z nerkami. Wraz z wiekiem nerki tracą zdolność do przekształcania witaminy D w jej aktywną formę, co zwiększa ryzyko niedoboru witaminy D.
Twój układ pokarmowy może nie wchłaniać prawidłowo witaminy D. Niektóre choroby, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna, mukowiscydoza i celiakia, mogą wpływać na zdolność jelit do wchłaniania witaminy D z pożywienia.
Otyłość. Witamina D jest pobierana z krwi przez komórki tłuszczowe, co zaburza jej uwalnianie do krwiobiegu. Osoby z wskaźnikiem masy ciała (BMI) wynoszącym 30 lub więcej często mają niski poziom witaminy D we krwi.
Czynniki ryzyka niedoboru witaminy D
Poniższe czynniki mogą zwiększać ryzyko niedoboru witaminy D:
Koło
Waga i aktywność fizyczna – osoby otyłe są bardziej narażone na niedobór witaminy D
Alergia na mleko
Ścisła dieta wegańska
Mleko matki, które zawiera niewielkie ilości witaminy D
Niektóre schorzenia: mukowiscydoza, przewlekła choroba nerek lub zapalna choroba jelit
Witaminy są niezbędnymi elementami dla naszego organizmu, a witamina D jest jedną z czterech witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E i K). Witamina ta, często nazywana „witaminą słoneczną”, jest wytwarzana przez organizm, gdy skóra jest wystawiona na działanie promieni słonecznych.
Główne objawy niedoboru witaminy D to:
bóle pleców i kości, osłabienie mięśni, zmęczenie, wymioty i wypadanie włosów.
Witamina ta występuje naturalnie w takich produktach spożywczych jak: ryby, olej z wątroby ryb, żółtka jaj, produkty mleczne i wzbogacone płatki zbożowe.
Istnieją dwie formy witaminy D: witamina D2 (ergokalcyferol), która pochodzi ze wzbogaconej żywności, roślin i suplementów, oraz witamina D3 (cholekalcyferol), która znajduje się w żywności pochodzenia zwierzęcego i suplementach i jest wytwarzana wewnętrznie, gdy skóra jest wystawiona na działanie promieniowania ultrafioletowego (UV).
Witamina D jest niezbędna dla zdrowia kości, gdyż pomaga organizmowi wchłaniać wapń z pożywienia.
W przeszłości niedobór witaminy D wiązano z krzywicą, schorzeniem, w którym tkanka kostna nie ulega prawidłowej mineralizacji, co prowadzi do miękkości kości i deformacji szkieletu.
Jednakże aktualne badania pokazują, że witamina D odgrywa ważną rolę w ochronie przed wieloma problemami zdrowotnymi, w tym osteoporozą, niektórymi rodzajami nowotworów, chorobami układu sercowo-naczyniowego, chorobami autoimmunologicznymi, infekcjami, chorobami zapalnymi jelit i upośledzeniem funkcji poznawczych.
Przyczynami niedoboru witaminy D są niewystarczające ilości spożywanej witaminy, zwłaszcza dieta ściśle wegetariańska, wykluczająca produkty pochodzenia zwierzęcego.
Niedostateczna ekspozycja na słońce może również przyczyniać się do niedoboru, który występuje, jeśli spędzamy dużo czasu w pomieszczeniach, mieszkamy w miejscu o małym nasłonecznieniu, nosimy ubrania zakrywające dużą część ciała lub mamy pracę, która ogranicza naszą ekspozycję na światło słoneczne
Osoby o ciemniejszej pigmentacji mają większe ryzyko niedoboru witaminy D, ponieważ melanina zmniejsza produkcję witaminy D w reakcji na światło słoneczne.
Choroby nerek mogą mieć wpływ na przekształcanie witaminy D w jej aktywną formę, a schorzenia układu trawiennego, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna, mukowiscydoza i celiakia, mogą ograniczać wchłanianie witaminy D z pożywienia.
Otyłość również może przyczyniać się do niskiego poziomu witaminy D, ponieważ witamina D jest magazynowana w komórkach tłuszczowych i uwalniana do krwiobiegu mniej efektywnie.
Czynniki ryzyka obejmują:
wiek,
waga i mobilność,
alergia na mleko,
ścisła dieta wegańska,
karmienie piersią i choroby takie jak mukowiscydoza,
przewlekła niewydolność nerek i zapalna choroba jelit
Banany pozostają jednymi z najpopularniejszych owoców na świecie: są łatwe w transporcie, mają przyjemny smak i są pełne cennych składników odżywczych. Można je jeść jako szybką przekąskę lub dodawać do posiłków bez skomplikowanego przygotowania.
Co banan daje organizmowi?
Dzięki swojemu składowi banany dostarczają kluczowych elementów dla codziennej równowagi:
Minerały i witaminy: wysoka zawartość potasu i witaminy B6 wspomaga prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Potas przyczynia się do zdrowia serca i utrzymania prawidłowego ciśnienia krwi.
Błonnik i prebiotyki: spożycie błonnika wspomaga trawienie i uczucie sytości, a składniki prebiotyczne odżywiają pożyteczną florę jelitową.
Szybko wchłaniana energia: Łatwo przyswajalne węglowodany zawarte w bananach dostarczają krótkoterminowej energii, co jest przydatne w trakcie pracowitych pór dnia.
Praktyczny i wygodny: można go łatwo spożywać bez użycia sztućców, dzięki czemu doskonale nadaje się do biura, w drodze do szkoły lub podczas krótkich przerw.
Przed czy po posiłku? Jak organizm reaguje
na banana zjedzonego przed posiłkiem?
Korzyści: Błonnik – zwłaszcza pektyna – może zmniejszać apetyt, pomagając w kontrolowaniu porcji. Zapewnia szybki zastrzyk energii przed głównym posiłkiem i może łagodzić dolegliwości żołądkowe u niektórych osób
