Zaglądam do środka – i oto jest… to. Ciemne, twarde, dziwne rzeczy, jak z muzeum albo filmu o dinozaurach. W całości nie wygląda na jadalne. W moich rękach są zimne, jak kamienie. Nawet je powąchałem – prawie bez zapachu.
Sąsiedzi z zagranicy dali mi to i życzyli smacznego: ale to coś twardego i wcale nie przypomina jedzenia, raczej jajko
