Nikt tak naprawdę mnie nie zauważa, bo pochodzę z ziemi.
Niektórzy unikają mojego wzroku, jakby kurz na moich butach przekreślał moją wartość.
Ale nie wiedzą, że te ręce zasiały coś więcej niż tylko nasiona – zasiały nadzieję. Każdego ranka słońce wschodzi nad moimi wysiłkami, a ziemia uczy mnie cierpliwości, wdzięczności i prawdziwego piękna prostych rzeczy. Podczas gdy inni ozdabiają się złotem i luksusem, ja noszę dumę z potu i wiatru.
ZOBACZ NASTĘPNĄ STRONĘ
Jestem córką człowieka ziemi. A jeśli świat mnie nie oklaskuje, to nie w porządku… Bo natura mnie zna, wiatr do mnie przemawia, a w znaczeniu mojego ojca widzę znaczenie słowa „duma”.
