*
„Kawałek papieru był paragonem. Kiedy przyjrzałem się bliżej biletowi, zobaczyłem, że torba kosztowała
1700 dolarów! Wyglądało na to, że kobieta miała zamiar zostawić torbę komuś w potrzebie – przemyślany akt dobroci – kimkolwiek on był. Potajemnie włożyłam wszystkie swoje rzeczy do torby i poszłam do domu, nie mówiąc nikomu o moim znalezisku. Czułam się bezpieczniej i wyglądałam bardziej elegancko na rozmowach kwalifikacyjnych dzięki tej torbie; była czymś więcej niż tylko dodatkiem. Do dziś ją posiadam. Ta pamiątka to cenna pamiątka z moich mniej szczęśliwych dni. Najważniejsze jest to, że motywuje mnie do dawania i pomagania innym, kiedy tylko mogę.
