Miłość rodzicielska nie polega wyłącznie na zaspokajaniu potrzeb materialnych. Obejmuje przede wszystkim uważną obecność, aktywne słuchanie i nieustanne pochwały. Dorośli pozbawieni tych przejawów uczuć często szukają rekompensaty w różnych obszarach: sukcesach zawodowych, aprobacie innych i niestabilnych relacjach.
To nienasycone pragnienie uznania może okazać się wyczerpujące. Niczym studnia bez dna, na próżno próbują wypełnić odwieczną pustkę emocjonalną.
Jaki proces może prowadzić do uzdrowienia?
Nadzieja tkwi w tym, że te blizny nie definiują czyjegoś losu. Samo uświadomienie sobie ich istnienia to już ważny krok w kierunku odporności. Różne podejścia mogą pomóc w przywróceniu utraconej pewności siebie: wsparcie psychologiczne, specjalistyczne książki, rozmowy terapeutyczne lub po prostu autentyczne relacje.
