„Kate, przepraszam” – usłyszałam głos Michaela w telefonie. „Muszę lecieć dziś wieczorem do Nowego Jorku – pilna sprawa”.
Zamarłam. „Ale jutro poznamy wyniki Ethana!”
„Proszę przyjść samemu” – powiedziała pielęgniarka – ale kiedy dotarłem do pokoju mojego syna, zdałem sobie sprawę, że nic z tamtej nocy nie było takie, jak się wydawało
