Sala szpitalna, sterylna i zimna, zdawała się zamykać wokół mnie, gdy zmagałem się z implikacjami wiadomości Anny. Jednostajny sygnał dźwiękowy maszyn, niegdyś kojący swoją stałością, teraz wydawał się złowieszczy, a każdy dźwięk przypominał o niepewnej sytuacji Anny. Palce Anny wypowiedziały prawdę, której nikt inny nie mógł dostrzec, prawdę, która groziła rozerwaniem materii naszej rzeczywistości. To nie był zwykły wypadek; to był celowy akt złośliwości.