„Wyciągnijcie go!” „Czego on chce – pieniędzy? Jedzenia?” Bezdomny mężczyzna wchodzi na wesele, pozostawiając wszystkich zaskoczonych i osądzających. Ale kiedy bierze mikrofon, w sali zapada cisza.

— „Tej kobiecie” – kontynuował, a jego oczy błyszczały – „zawdzięczam życie. Pewnej nocy, gdy leżałem na ulicy, słaby i gotowy się poddać, ludzie przechodzili obok, jakbym nie istniał. Ale ona… zatrzymała się. Dała mi chleb, butelkę wody, a przede wszystkim – przemówiła do mnie, jakbym był człowiekiem. Tej nocy myślałem o zakończeniu wszystkiego. Ale jej słowa dodały mi sił. Jej dobroć wyciągnęła mnie z otchłani”.