Jak starzenie się w dobrym zdrowiu przejawia się w życiu codziennym?
Mój 74-letni wujek Jean bez wahania wszedł w zeszłym tygodniu na dach, żeby wyczyścić rynny przed zapowiadaną burzą. Jego syn jechał dwie godziny, żeby go odwieść od tego pomysłu, ale kiedy dotarł na miejsce, zastał go już tłumaczącego młodszemu sąsiadowi, jak naprawić luźną dachówkę.
„Ludzie patrzą na mnie, jakbym z dnia na dzień stał się kruchy” – powiedział mi później, mieszając cement na małą ścieżkę ogrodową. „Jestem stary, jeszcze nieskończony”.
Inny sposób starzenia się
Jean, nieświadomie, stał się moim żywym przykładem tego, jak może wyglądać starzenie się, gdy nie akceptuje się dominującej narracji o upadku. Prowadzi życie z tą samą energią, którą miał w wieku pięćdziesięciu lat, a może nawet z jeszcze większą, teraz, gdy nie ma już ograniczeń związanych z wymagającą karierą ani codziennym ciężarem wychowywania dzieci.
