To, co znalazłem, to nie były śmieci. To była kapsuła czasu. Wyblakłe litery, czarno-białe fotografie i drewniana skrzynia gruba od kurzu i tajemnicy. Jedno zdjęcie mnie zamurowało – mężczyzna, którego nie rozpoznałem, trzymający za rękę małą dziewczynkę. Na odwrocie, odręcznie napisane przez babcię:
Zignorowałem ostrzeżenie zawarte w liście dotyczącym spadku — to, co znalazłem na strychu, uległo zmianie
