Odwróciłam się i spojrzałam na niego ostatni raz. „Nie, Randy. Wyrzuciłeś to. Pojemnik po pojemniku. O tak, to nie były resztki. To były dowody mojej miłości i oddania. Do zobaczenia w sądzie. Do widzenia”.
Moja lodówka była zawsze pusta, mimo że przygotowałam jedzenie – pewnego wieczoru wróciłam wcześniej do domu i w końcu dowiedziałam się, gdzie podziały się posiłki
