Następnego ranka zabrałam syna do barangay hall na spotkanie z doradcą programu dla rodziców. Ćwiczył „Przepraszam” i „Następnym razem najpierw zapytam”. Tego samego wieczoru mój syn napisał kartkę z przeprosinami i zostawił ją w szafie: „Obiecuję, że już więcej nie ukradnę pieniędzy”.
Odkąd zgodziłam się, żeby mój ojczym zamieszkał ze mną, pieniądze w szafie powoli znikały. Śledziłam go potajemnie i wstydziłam się odkryć prawdę.
