Serce waliło mi jak młotem, gdy starałam się zachować spokój dla dzieci. „Może wy dwoje pozmywacie, a ja wszystko przygotuję?” – zasugerowałam, wyganiając je z kuchni. Kiedy wyszły, pobiegłam na podwórko, a wiadomość Raviego rozbrzmiewała mi w głowie. Podeszłam do koszy na śmieci, drżącymi rękami podnosząc pokrywę pierwszego. Nic nadzwyczajnego, po prostu nasze zwykłe śmieci. Ale kiedy otworzyłam drugi kosz, zamarłam. W środku, owinięte w stary koc, leżały rękawiczki, kilka drobnych narzędzi i nieopisana butelka wypełniona tajemniczą cieczą. Ogarnęła mnie panika.
Notatka od dostawcy sprawiła, że zainstalowałem kamery bezpieczeństwa w moim domu – będę mu za to wdzięczny na zawsze
